Romas Kalanta
Żył w latach 1953-1972. Syn komunisty, należał do Komsomołu. Sympatyzował z ruchem hipisowskim.
14 maja 1972, prawdopodobnie zainspirowany czynem Jana Palacha, oblał się benzyną przed Teatrem Miejskim w Kownie, krzyknął „Wolność dla Litwy!”, po czym się podpalił. Ostatni wpis, znaleziony w pozostawionym nieopodal notatniku, brzmiał: „Mojej śmierci winny jest reżim”. Na wieść o śmierci Kalanty, do Kowna przybyły tysiące ludzi, także z Łotwy i Estonii. Potajemny i pośpieszny pogrzeb wykonany przez władze, wywołał antysowieckie demonstracje na ulicach litewskich miast. Kilkaset osób zostało aresztowanych. Na Litwie pojawili się naśladowcy Kalanty. Propaganda starała się nadać wystąpieniom młodzieży charakter chuligański. Sam akt samospalenia przedstawiała jako czyn człowieka chorego psychicznie, co po 1989 r. zostało zdementowane przez specjalną komisję psychiatrów. Wydarzenia związane z samospaleniem Kalanty były impulsem do nasilenia się oporu społecznego na Litwie. Kalantę uznano za symbol sprzeciwu i bohatera narodowego.
