Nikoła Petkow
Żył w latach 1893-1947. Bułgarski polityk, syn byłego premiera Dimitryra Petkowa, zamordowanego w 1907 r. przez przeciwnika politycznego.
Od początku lat 30. działał w ruchu ludowym. Był posłem do parlamentu, skąd wydalono go za działalność antyrządową. W czasie II wojny światowej działał we Froncie Ojczyźnianym. Pełnił w nim funkcję ministra bez teki. Po wojnie był jednym z organizatorów reaktywowanego Bułgarskiego Ludowego Związku Chłopskiego i należał do liderów legalniej opozycji antykomunistycznej.
Kiedy komuniści przystąpili do rozprawienia się działaczami partii opozycyjnych, Petkowa pozbawiono immunitetu poselskiego, a następnie aresztowano pod fikcyjnymi zarzutami kierowania konspiracyjną organizacją wojskową i zdrady państwa. Po krótkim procesie, mimo braku dowodów oraz akcji dyplomatycznej państw anglosaskich, został skazany na śmierć przez powieszenie, a wyrok wykonano. W 1989 r. opozycja reaktywowała partię, nawiązującą nazwą do dawnej partii Petkowa.
