Andriej Iwanowicz Szyngariow
Żył w latach 1869-1918. Lekarz, działacz społeczny, publicysta, polityk. Ukończył wydział przyrodniczy i lekarski na Uniwersytecie Moskiewskim. Pracował jako lekarz, publikował w prasie centralnej i lokalnej. Autor licznych broszur i artykułów na tematy polityczne, społeczne, ekonomiczne, prawne, medyczne i sanitarne. Wykładowca, a także propagator wiedzy o higienie.
W książce Umierająca wieś zwracał uwagę na trudne położenie ludności. Był członkiem wielu organizacji, m.in. Wszechrosyjskiego Towarzystwa Lekarzy Rosyjskich, Wolnego Towarzystwa Ekonomicznego czy Towarzystwa Badania Syberii i Poprawy Jej Życia.
Uczestniczył w rewolucji 1905-1907 w Woroneżu. Był członkiem Kadetów, czyli liberalnej Partii Konstytucyjno-Demokratycznej. Trzykrotnie wybierano go jako posła do Dumy Państwowej. Został głównym ekspertem kadetów w sprawach finansowych i przewodniczącym Komisji Marynarki Wojennej Dumy. Po rewolucji lutowej w 1917 r. mianowano go ministrem rolnictwa, a następnie finansów w rządzie Tymczasowym. Od 1917 r. lider kadetów, wybrany potem posłem do Zgromadzenia Ustawodawczego. Aresztowany 28 listopada 1917 r. Zamordowany w szpitalu więziennym 7 stycznia 1918 roku wraz z innym przywódcą kadetów, prawnikiem Fiodorem Kokoszkinem.
Jego pogrzeb zgromadził około tysiąca osób. Był jedną z pierwszych ofiar komunizmu.
